آدم های دوست داشتنی زندگی من

باید پیداش کنم مگه می‌شه جواب نداشته باشه

خیلیا بیخیال جوابش شدن شاید برای همینه راحت تر زندگی‌ می‌کنن

اگه جواب نداشته باشه چی‌

این روزا با آدمایی‌ که دوستشون دارم . حرف میزنم درد و دل‌ می‌کنم و می‌پرسم حتی دورِ دور 

آدمایی‌ که بعضی‌ موقعها شبیه خودم می‌بینمشون.

می‌پرسم حس شمام اینه؟ 

اینو فهمیدم  که حس من به جای که توش هستم ربطی‌ نداره البته میتونه سخت ترش کنه

هنوز پیداش نکردم .هنوز احساس دوگانگی می‌کنم هنوز گیجم و هنوز با همه خستگیم دارم ادامه میدم

حتا اگه جوابش رو هم پیدا نکردم ،حس خوبی‌ بهم دست داده 

که من اینجا تنها توی این دنیا بزرگ ، کم، اما  آدمهای دوست داشتنی دارم. آدمایی‌ که شاید بعضی‌‌هاشون رو چندین ساله حتی ندیدم،اما وقتی‌ حرف میزنم  فاصله‌ای برای من حس نمی‌شه.