کجاست؟

هر وقت میام سراغ این اتاق مجازی ،که برای خودم ساختم یه آرامش خاصی‌ میگیرم،همیشه این فکر توی سرم میچرخید که یه زمانی‌ یه جای رو دست و پا کنم که شاید در اصطلاح بش بگن آلونک،چوبی باشه ،یه طرفش یه کتابخونه کوچیک پر از کتاب.ته یه کوچه ،به جای اینکه با میلک شیک و از این جور چیزا پذیرایی‌ بشه،با چای و فالوده شیرازی ،یا حتی کوکو سبزی خونگی با ماست

چراغ‌های کوچیک و کم نورو صندلیهای چوبی سفت که بد از یه مدت ماتحت آدم و شرمنده می‌کنه نداره،پشت در یه جا لباسی داره که غیر از اینکه کلاه و شال تو آویزون میکنی‌ یه جایی‌ هم برای ادعا‌هات داره،اونارو هم بذار پشت در بیا تو مثل خود من،اینجا رو برای خودم درست کردم ،که هر وقت میخوام خودم باشم بیام توش،بی‌ ترس چون از خودم بودن نمیترسم

حالا با وسع کم و نداشتن شرایط، من به همین آلونک مجازیم اکتفا می‌کنم

بعضی‌ وقتها قبل از این که بیام تو یه سر به بقیه الونک‌ها میزنم،بعضی‌هاشون شلوغ مثل همیشه ،پر از نقد اجتماعی سیاسی فرهنگی،بیشترشون چند وقته سبز رنگ شدن

ته کوچه رو بگیری بیایی داخل، الونک خلوته منو میبینی‌،برای همین میگم آرامش خاصی‌ داره برام

ولی‌ از این داستان که بگذریم،همیشه یه سوال برای من باقی مونده

این همه نوشته و نثر زیبا و لذت بخش، معمولا از یه فکر و ایده پر پیمون میاد

یه ذهن خوش فکر باید با رفتارش همخونی داشته باشه ،

پس اینهمه ایده و نظر، اصلاحات کجاست؟ ،که من بر عکسش و می‌بینم

دلم می‌خواست بجای خوندن این همه جملات انچنانی یه کم خود این رفتارهای انچنانی رو میدیدم،شاید برای همینه که با الونک خودم سرگرمم و به سکوت راضی‌